Sinds 2021 is Robin Liebreks werkzaam bij het Jan van Brabant College – Molenstraat. Hij begon als onderwijsondersteuner en groeide door naar leerlingcoördinator TTO onderbouw. Die ontwikkeling past bij de school: wie wil leren en zich wil ontwikkelen, krijgt hier de ruimte en het vertrouwen om stappen te zetten. Voor Robin draait onderwijs om meer dan lesgeven. Het gaat om het begeleiden van jongeren in een belangrijke fase van hun leven. Van brugklasser tot jongvolwassene maakt de school hun groei van dichtbij mee, binnen en buiten het klaslokaal.
“Mijn naam is Robin Liebreks en sinds 2021 werk ik op het Jan van Brabant College – Molenstraat. Ik ben hier begonnen als onderwijsondersteuner en inmiddels werk ik als leerlingcoördinator TTO onderbouw. Die ontwikkeling typeert voor mij ook de school. Als je laat zien dat je wilt leren en stappen wilt zetten, dan krijg je daar hier echt de ruimte voor. Dankzij het vertrouwen dat ik heb gekregen en de mogelijkheden om opleidingen en cursussen te volgen, heb ik mezelf kunnen ontwikkelen. Time to be you is hier geen loze slogan, maar iets wat je in de praktijk terugziet.
Onderwijs betekent veel voor mij, vooral omdat je werkt met jonge mensen in een belangrijke fase van hun leven. Je mag een stukje met ze meewandelen terwijl ze ontdekken wie ze zijn en waar ze naartoe willen. Het blijft bijzonder om te zien hoe leerlingen als brugklasser binnenkomen en jaren later als (jong)volwassene de school verlaten, gevormd door alles wat ze onderweg hebben meegemaakt – in en buiten de klas.
Wat mij energie geeft in mijn werk, is de dagelijkse interactie met leerlingen. Even een praatje in de gang, een goedemorgen bij binnenkomst, maar ook de gesprekken als het minder goed gaat. Soms zit de winst in iets kleins: een leerling die zich eindelijk gezien voelt, of net dat zetje krijgt om weer verder te kunnen. Dat zijn momenten waarop je merkt waarom dit werk ertoe doet.
Er zijn veel mooie momenten geweest op het Jan van Brabant college, maar wat mij het meest raakt, zijn de leerlingen die het even helemaal kwijt waren/ het zwaar hadden. Samen met collega’s zoals de mentoren en het ondersteuningsteam, hebben we kunnen kijken wat nodig was. Dat sommige van die leerlingen nu nog terugkomen om te vertellen hoe goed het met ze gaat, voelt als een groot compliment en maakt me oprecht trots.
Het allerbelangrijkste is misschien wel dat je jezelf bent en oprecht blijft. Leerlingen prikken snel door een rol heen, maar voelen feilloos aan wanneer je echt bent.”
